Sentados nunha terraza, a brisa do mar refréscanos un pouco, bebemos unha cervexa e falamos do pasado, dos tempos do Niassa, aínda unha parte de nós está alá, seguemos a ver os proxectos como propios.
-E a sensación ó voltar? Miñanai, eu ainda non son capaz de ir a un Centro Comercial sen pensar que é demasiada xente...
-Xa.
-E as persoas que te preguntan que tal en Mozambique e cando empezas a falar os cinco minutos están a cambiar de tema, falando do que viron na tele, ou o último cotilleo, como se non lles importase o máis mínimo.
-A ti tamén te pasa.
-Siii, e jódeme un montón, non estou contando unha película, senon a miña vida nos últimos tempos.
-Bueno, pronto voltaremos.... Agardo que así sexa.
-Non estou tan seguro, esto da crise é a escusa perfecta para recortar todo...eu creo no que facía e agora todo está parado.
-Xa. Ti estabas moi metido no tema. Agora te vexo moito máis sano, ata tes boa cara, daquela estabas chupado, feito polvo e queimado...Todo o día coas facturas.
-Si...é o que nunca se conta, noites sen durmir, darlle voltas a todo, intentar o imposible, e conseguilo. Tía eu creo neles, e no que facíamos, non era só criar peixiños, que tamén era extructurar unha provincia.
-Si, o ser o primeiro proxecto, e ti só, e tan pouco tempo, só foron 10 meses Suso, e fixechedes un montón de cousas.
-E agora todo está parado!!
Gostame falar con esta muller, ela me entende, porque pasou por unha experiencia similar, máis no medio da nada aínda, en Marrupa, porque nos coñecimos en Lichinga, porque podemos falar con toda confianza de Mozambique durante o tempo que nos apeteza, sen aburrir, porque os dous estamos tolos por voltar o mato.
-Anda deixa de pensar e vamos a praia a darnos un baño.

Gracias Estrella, por uns momentos tan cheos de boa enerxía en tu Gran Canaria natal. Altamente!!
Sentados en una terraza, la brisa del mar nos refresca un poco, bebemos una cerveza y hablamos del pasado, de los tiempos de Niassa, aún una parte de nosotros está allá, seguimos viendo los proyectos como propios.
-Y la sensación al volver? Mimadre, yo aún no soy capaz de ir a un Centro Comercial sin pensar que es demasiada gente...
-Ya.
-Y las personas que te preguntan que tal en Mozambique y cuando empiezas a hablar a los cinco minutos están cambiando de tema, hablando de lo que vieron en la tele, o el último cotilleo, como si no les importara lo más mínimo.
-A ti también te pasa??
-Siii, y me jode un montón, no estoy contando una película, sino mi vida en los últimos tiempos.
-Bueno, pronto volveremos....Espero que sea así.
-No estoy tan seguro, esto de la crisis es la excusa perfecta para recortar todo...yo creo en lo que hacía y ahora todo está parado.
-Ya. Tú estabas muy metido en el tema. Ahora te veo mucho más sano, hasta tienes buena cara, allá estabas chupado, hecho polvo y quemado....Todo el día con las facturas a vueltas.
-Sí...es lo que nunca se cuenta, noches sin dormir, darle vueltas a todo, intentar lo imposible, y conseguirlo. Tía yo creo en ellos, y en lo que haciamos, no era sólo criar peixiños, que también, era extructurar una provincia.
-Sí, al ser el primer proyecto, y tú sólo, y tan poco tiempo, sólo fueron 10 meses, Suso, e hicisteis un montón de cosas.
-Y ahora todo está parado!!
Me gusta hablar con esta mujer, ella me entiende, porque pasó por una experiencia similar, aún más en medio de la nada, en Marrupa, porque nos conocimos en Lichinga, porque podemos hablar con toda confianza de Mozambique durante el tiempo que nos apetezca, sin aburrir, porque los dos estamos locos por volver al mato.
-Anda deja de pensar y vamonos la playa a darnos un baño.
-E a sensación ó voltar? Miñanai, eu ainda non son capaz de ir a un Centro Comercial sen pensar que é demasiada xente...
-Xa.
-E as persoas que te preguntan que tal en Mozambique e cando empezas a falar os cinco minutos están a cambiar de tema, falando do que viron na tele, ou o último cotilleo, como se non lles importase o máis mínimo.
-A ti tamén te pasa.
-Siii, e jódeme un montón, non estou contando unha película, senon a miña vida nos últimos tempos.
-Bueno, pronto voltaremos.... Agardo que así sexa.
-Non estou tan seguro, esto da crise é a escusa perfecta para recortar todo...eu creo no que facía e agora todo está parado.
-Xa. Ti estabas moi metido no tema. Agora te vexo moito máis sano, ata tes boa cara, daquela estabas chupado, feito polvo e queimado...Todo o día coas facturas.
-Si...é o que nunca se conta, noites sen durmir, darlle voltas a todo, intentar o imposible, e conseguilo. Tía eu creo neles, e no que facíamos, non era só criar peixiños, que tamén era extructurar unha provincia.
-Si, o ser o primeiro proxecto, e ti só, e tan pouco tempo, só foron 10 meses Suso, e fixechedes un montón de cousas.
-E agora todo está parado!!
Gostame falar con esta muller, ela me entende, porque pasou por unha experiencia similar, máis no medio da nada aínda, en Marrupa, porque nos coñecimos en Lichinga, porque podemos falar con toda confianza de Mozambique durante o tempo que nos apeteza, sen aburrir, porque os dous estamos tolos por voltar o mato.
-Anda deixa de pensar e vamos a praia a darnos un baño.
Gracias Estrella, por uns momentos tan cheos de boa enerxía en tu Gran Canaria natal. Altamente!!
Sentados en una terraza, la brisa del mar nos refresca un poco, bebemos una cerveza y hablamos del pasado, de los tiempos de Niassa, aún una parte de nosotros está allá, seguimos viendo los proyectos como propios.
-Y la sensación al volver? Mimadre, yo aún no soy capaz de ir a un Centro Comercial sin pensar que es demasiada gente...
-Ya.
-Y las personas que te preguntan que tal en Mozambique y cuando empiezas a hablar a los cinco minutos están cambiando de tema, hablando de lo que vieron en la tele, o el último cotilleo, como si no les importara lo más mínimo.
-A ti también te pasa??
-Siii, y me jode un montón, no estoy contando una película, sino mi vida en los últimos tiempos.
-Bueno, pronto volveremos....Espero que sea así.
-No estoy tan seguro, esto de la crisis es la excusa perfecta para recortar todo...yo creo en lo que hacía y ahora todo está parado.
-Ya. Tú estabas muy metido en el tema. Ahora te veo mucho más sano, hasta tienes buena cara, allá estabas chupado, hecho polvo y quemado....Todo el día con las facturas a vueltas.
-Sí...es lo que nunca se cuenta, noches sin dormir, darle vueltas a todo, intentar lo imposible, y conseguirlo. Tía yo creo en ellos, y en lo que haciamos, no era sólo criar peixiños, que también, era extructurar una provincia.
-Sí, al ser el primer proyecto, y tú sólo, y tan poco tiempo, sólo fueron 10 meses, Suso, e hicisteis un montón de cosas.
-Y ahora todo está parado!!
Me gusta hablar con esta mujer, ella me entiende, porque pasó por una experiencia similar, aún más en medio de la nada, en Marrupa, porque nos conocimos en Lichinga, porque podemos hablar con toda confianza de Mozambique durante el tiempo que nos apetezca, sin aburrir, porque los dos estamos locos por volver al mato.
-Anda deja de pensar y vamonos la playa a darnos un baño.