Por aventura, por sentimiento, por cartiños, por solidaridad, por estar como una cabra...
muchas son las razones que las personas queridas, amigos, familiares y conocidos han ido posando en mi, cada uno con sus ilusiones, sus sueños y sus miedos.
Pero lo que yo siento es otra cosa,mezcla y multiplicadora de todo lo anterior y más aún, es COMO SI LO SINTIERA DESDE HACE MUCHO.
Que decirles a todos ellos, y a todos los otros, os meus esquecidos, a los que no dije nada hasta ahora, eso es lo que he aprendido de otros momentos vitales como aquel primer embarque que nunca llegaba y como me estuve despidiendo de "la vida" durante todo un maravilloso verano, con sus cenas, abrazos, conciertos, confesiones, muchas risas y alguna que otra lágrima y mil y una noches increibles.
Por aquellos tiempos sentía la necesidad de decirle a todo el mundo y al unisono que O Suso marchaba, pero aquello me "tragó" muchísima energía, y esta vez,aunque algunos no me lo perdonen, he fluido,he sentido pero sobretodo me he relajado.
El reposo del guerrero de la luz antes de la batalla, y que batalla, adentrarme en el continente-madre,África, creo que lo más increible va a ser lo que sienta en mi, más aún que lo que vea, y eso que la cosa promete ser bien distinta.
Supongo que muchos estais impacientes por saber, pues en una vuelta de tuerca, nueva y apasionante, me he convertido en coordinador del proyecto "Ayuda a la acuicultura sostenible a pequeña escala en Niassa (Mozambique)", trabajando para el CETMAR con fondos de la Xunta y con el Ministerio de pesca Mozambiqueño como contraparte.
Esto se traduce en irme a vivir a un pais desconocido, en un continente desde hace tiempo deseado, durante los proximos 10 meses. Tiempo que espero compartir con los que os animeis a caer en este foro, ya que muchos me abroncarón tras mis correos "interminables" de aquel viaje iniciático por Sudamérica.
El proyecto me apasiona, hasta el punto de repetirlo una y otra vez a todos aquellos que me han querido escuchar estos días (se hizo firme el 5 de este mes). Se trata de ayudar a pequeñas comunidades agricolas, que han entrado en el mundo de la acuicultura (cultivo de peces, en este caso Tilapia) con el método de ensayo error, con falta de formación y de medios.
Formar una red de extensionistas (personal del ministerio encargado de divulgar el conocimiento sobre la acuicultura a pequeña escala, manejo, cría etc...), en este caso, los agentes de extensión vienen del mundo de la agricultura, con las carencias que esto conlleva, pero con el punto positivo de conocer el terreno en que se mueven.
Y por último, pero no menos importante, colaborar con el IIP (Instituto de Investigacións Pesqueiras) para crear alguna línea de investigación para la acuicultura a pequeña escala, a saber: Seleccion de reproductores, Reproducción, Cultivo Larval o experimentación con diversos alimentos.
En fin, un mundo, todo un señor proyecto, y para ser épicos, el primer proyecto de cooperación internacional en Moçambique que se centra en la acuicultura como un medio de conseguir una soberanía alimentaria de las comunidades. Hasta creo que puede que sea el primer cooperante Español en la provincia de Niassa.
Para los amigos de buscar información, google earth y demás, voy a vivir en Lichinga (capital de provincia) y me moveré en un radio de acción alrededor de lago Niassa/Malawi de cientos de kilometros).
Por cierto, todo hasta aquí es teórico, mañana me subiré a un avión en Lisboa y creo que comenzará todo.
Un abrazo lleno de energía positiva e ilusión.
Para os da terriña:
Por aventura, por sentimento, por cartiños, por solidariedade, por estar como unha cabra... moitas son as razóns que as persoas queridas, amigos, familiares e coñecidos foron pousando en min, cada un coas súas ilusións, os seus soños e os seus medos.
Pero o que eu sinto é outra cousa,mestura e multiplicadora de todo o anterior e máis aínda, é COMA SE O SENTÍSEO DENDE FAI MOITO.
Que dicirlles a todos eles, e a todos os outros, "meus ESQUECIDOS", ós que non dixen nada ata agora, iso é o que aprendín doutros momentos vitais como aquel primeiro embarque que nunca chegaba e como me estiven despedindo "da vida" durante todo un marabilloso verán, coas súas ceas, apertas, concertos, confesións, moitas risas e algunha que outra bágoa e mil e unha noites increibles.
Por aqueles tempos sentía a necesidade de dicirlle a todo o mundo e ao unisono que O Suso marchaba, pero aquilo chuchoume moitísima enerxía, e esta vez, aínda que algúns non mo perdoen, deixeime levar e fluín, sentín pero sobretodo relaxeime.
O repouso do guerreiro da luz antes do combate, e que combate, adentrarme no continente-nai, África, creo que vai ser máis increible o que sinta, que o que vexa, experiemente, sinta, e iso que promete ser ben distinto e moi bo.
Supoño que moitos estades impacentes por saber, pois nunha volta de porca, nova e apaixonante, convertinme no coordinador do proxecto "Axuda á acuicultura sostible a pequena escala en Niassa (Mozambique)", traballando para o CETMAR con fondos da Xunta e co Ministerio de pesca Mozambiqueño como contraparte. Isto tradúcese en irme a vivir a un pais descoñecido, nun continente desde fai tempo desexado, durante os próximos 10 meses.
Tempo que espero compartir cos que vos animeis a caer neste foro, xa que moitos me abroncarón tralos meus correos "interminables" daquela viaxe iniciático por Sudamérica.
O proxecto apaixóname, ata o punto de repetilo unha e outra vez a todos aqueles que me quixeron escoitar estes días (fisoxe firme o 5 deste mes).
Trátase de axudar a pequenas comunidades agrícolas, que entraron no mundo da acuicultura (cultivo de peixes, neste caso Tilapia) co método de ensaio erro, con falla de formación e de medios.
Formar unha rede de extensionistas (persoal do ministerio encargado de divulgar o coñecemento sobre a acuicultura a pequena escala, manexo, engorde etc...), neste caso, os axentes de extensión veñen do mundo da agricultura, coas carencias que isto conlleva, pero co punto positivo de coñecer o terreo en que se moven.
E para rematar, pero non menos importante, colaborar co IIP (Instituto de Investigacións Pesqueiras) para crear algunha liña de investigación para a acuicultura a pequena escala, a saber: Selección de reproductores, Reprodución, Cultivo Larval ou experimentación con diversos alimentos.
En fin, un mundo, todo un señor proxecto, e para ser épicos, o primeiro proxecto de cooperación internacional en Moçambique que se centra na acuicultura como un medio de conseguir unha soberanía alimentaria das comunidades. Ata creo que pode que sexa o primeiro cooperante Español na provincia de Niassa.
Para os amigos de buscar información, google earth e demais, vou vivir en Lichinga (capital de provincia) e movereime nun radio de acción ao redor de lago Niassa/Malawi de centos de kilometros.)
Por certo, todo isto é teórico, mañá subireime a un avión en Lisboa e creo que comezará todo.
Un abrazo cheo de enerxía positiva e ilusión.
Archivo del blog
-
►
2009
(43)
- ► septiembre (3)
domingo, 30 de noviembre de 2008
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
22 comentarios:
Nunca antes un poxecto coma este nesas terras, e pode que nunca antes un cooperante español. Nunca ninguén mellor ca tí para sélo primeiro.
Difrútao,e fai que o desfrutemos todos contigo,
Unha aperta forte.
Voa Viaxe compañeiro.
"El único pecado imperdonable es, no vivir. Entregarse a una muerte anticipada, mientras la sangre corre todavía por nuestras venas. Porque vivir, no es sólo estar en la vida. Vivir es participar en la fiesta, actuar, ser protagonista, elegir un papel e interpretarlo con autenticidad y con convencimiento. Vivir es ser, y conocer."
Este es el prólogo de tu biografía, por el Loco de la colina. Y sólo es el principio. Ya has vivido más aventuras, y me has conquistado con sus relatos. Ahora empiezas otra, como siempre, más apasionante que la anterior. Y como siempre, cuentas con mi apoyo y con mi ilusión. Porque cada vez que marchas, te llevas un poquito, creo, de la iusión de todos los que formamos parte de tu vida. Porque eres como una droga y nos tienes enganchados.
Es tu vida, eres el protagonista, VIVE.
Con todo mi corazón, un abrazo y toda la buenaventura posible.
Suso, estamos contigo. Estaré pendiente 24horas del skype. Te enviaré los listados faunísticos.
Un fortísimo abrazo.
Orgulloso por la nueva aventura en la que te embarcas te deseo lo mejor y compartir contigo este tiempo que seguro estará lleno de experiencias inolvidables, buen viaje Tuto!!
Mucha suerte Suso. Mi sueño para el año que viene es poder viajar... y si puede ser a Mozambique para hacerte una visita... mucho mejor.
Disfruta a tope y abre lo ojos, que lo que vas a ver y a sentir será único e irrepetible.
Un chuchín desde Villaviciosa.
En estos momentos en que un amigo, comienza un nuevo camino por esta vida de nuestro señor, y que esta oveja que andaba un poco descariada , haya vuelto por el buen sendero..... (coño jesús al luis se le ha ido otra vez la pinza alabado sea ,je,je,je).
Pues si, creo que no soy el único que esta feliz por comienzo de este nuevo proyecto en tu vida, no es que estemos felices por perderte de vista 10 meses, sino que podemos decir que se te ve ilusionado por enesima vez en tu vida y los que te conocemos nos gusta verte motivado , por que de lo contrario te veriamos marchito como una flor.
A parte de desearte que todo te salga bien en esta aventura en la que te embarcas, como todo el mundo te abra dicho, te dice en estos momentos y te dira en otras ocasiones.
Aunque lo mio no son los pensamientos profundos y lo que diga a continuación no te tenga gran sentido o por lo contrario no te diga algo que no sepas, pues ahi va lo que puede ser un consejo del DR.AMOR:
No busques la felicidad ahi fuera, pues la felicidad no existe. No confies en tu mente pues a veces te engaña, aunque sea buena idea, pero creo que si puedes confiar en el corazon ya que creo que el te ha enseñado más en la vida que nada ni nadie en este mundo, y gracias a él , te has embarcado en infinidad de proyectos unos mejores que otros , pero que te han enriquecido como persona y es ahi donde reside la verdadera felicidad dentro de uno mismo y como vive su vida.
Mas animo para o meu amigo SUSO
Un abrazo luis
Este proyecto tiene una pintaza!! Ya irás contando (qué duda cabe, jejeje) cómo evoluciona la cosa, a ver qué tal la cooperación con los mozambiqueños, seguro que os aportáis mucho mutuamente!!
bicasssso!! y ¡¡que viva la tilapia..!!
Ai queridiños se non estivera no "escritirio" (despacho)de acuicultura ata choraria un pouquiño.
Sivia moitas gracias por todo o que me ensinas, sobreo ser human e sobre min mesmo,botarei e menos esas tardes de risas,de tant rir que ata se chora e de tanto chorar que facia falla rir.
David gracias por estar aí,sen a enerxia que derraman os teu ollos cada vez que me escoitas dicir "voume" non teria tanta forza para irme. Gonzalo sei que estas ai,agora o importante e que te veñas aqui.
Noe desfruta da vida,e segue con esa risa,que bo,aledome de que raptarades o meu gorriño e botar ese ultimo café,de momento.
Viki,unha das penas máis fondas que tiña é o non poder estar en fin de ano,tralas uvas cando saé esa enerxia e nos abrazamos como un,mira se é forte a enerxía que ata atrapou o toxo de Victor,je,je.Un bicazo e a ver se é verdade e vos pasades por aco.
Luis,irmán na xuntanza,sempre te vexo animandome,gracias,pero tamen ti deberias animarte.Por certo,poderías facer un foro en internete para os da xuntanza,creo que é facil en yahoo.es,ou asin,ía facelo eu e darvos a sorpresa pero como non teño nin idea de se vou ter interneee ou como vai a conexión pois iso,que mellor que sexas ti o moderador,como o único da xuntanza que queda en Vigo,joder como cambiou o conto dende o patio do colexio.
Pauliñaaaa,xa teño blooooog,coidate e animo e un bicazo.
Ai meu, case sen darme conta e xa estás no hemisferio sur. Tío, que o disfrutes moito, moito, moito (non me cabe dúbida que así será), segue fluindo que ó final é coma nos chegan as mellores experiencias e sensacións.
Alédome moitísimo de sentir que estás feliz con este novo proxecto vital. Unha aperta desde Canarias irmán.
X.Sempre!
Mucho ánimo y mucha energía en ese nuevo proyecto. Aprenderás y te encontrarás contigo mismo. Un beso
Boass Meuuu como está sea andadura polo sur do sur??
espero que ben eu sei de quen teria gañas de pasar uns bos momentos de parrafadas en xuntanxas no nadal, pero pronto será amigo
enerxia positiva para ti tamén, se tes forma de conectarte por skype ou algo dimo e chamote
unha apertaaaaaa
Lorenzo
Ahi Susiño...!! Que contento estou por ti, un de Teis ali en Africa non poderia haber outro lugar....E que ten o seu intringulis...Ata poderian facerse chistes.... Esto es uno de teis que se va a MoÇambique y ....Bueno pollo me dejo de chistes que nunca fueron lo mio.Pasalo bien Susiño que se que lo haras pero si algun dia te da esa morriña de la que tanto se habla, ya sabes que aqui tienes a otro de Teis. Keep on Rockin...... CHAOOOO PESCAOOOOOOO
Que pasa pollo...?? Com va aixo? Bueno...es que estaba navegando por mares ciberneticos y encontre esta cosita.. http://es.youtube.com/watch?v=vvrReh6jcW8
Ella es uno de los angelitos de Machin y la cancion nuestra proxima version, espero que te diga lo mismo que a mi....o no....o yo que se, la cuestion es que he pensado en ti.
Cuidate Susiño un bico...CHAO PESCAOOOO...!!!
Ai KArmelo, antes llamado Matos, graciñas por estar ai,un abrazo.
hei susobulbulnaranjero, que me dijeron que estabas por tierras africanas, no se lo que encontraras pero seguro que la experiencia va a ser flipante asi que hago aqui mi primer comentario, pero seguro que hare mas, un saludo desde tierras del sur,y vive la experiencia a tope quizas un dia de estos me acerque por esas tierras..... 35!!!!!!
Madre mia, he leido ahora todooo!!! puff menuda experiencia que estas viviendo por esos lares, que envidia sana medas. Veo que te cuenta un poco pillar el ritmo... jeje,supongo que es algo normal y que le pasa´ria a to el mundo!!
Seguro que estas aprendiedo mogollon de cosas, que de puta madre!!!, no dejes de escribir ni mandar fotos que a mie stas cosas me gustan mucho!!!
bueno na mas estaré a la espera de que cualges mac cosillas.
Un beso muy muy grande chuchiño!!
aah y feliz año!!
Treintayciiiinncooo, que bueno, por cierto aqui hay pajaros a dolor, me alegra que te hayas arrancado a ser otro seguidor mas de mi blog, porque el ver vuestros comentarios me anima a seguir palmando tiempo y pasta en esto...y lo de venirte, ya,ya, si yo te contara todos los que piaron.
Biby vaya jarta te has pegao si te has leido todo del tiron, y en los dos idiomas?
Bueno que se me cuide y que si,que es una experiencia, creo que cada dia me descubro a mi mismo con un careto de gili que tira pa tras, vaya pais.
Un abrazo a los dos, y feliz anho para todos (estoy en el shariffo, un ciber de lichinga, sin enhe ni mesenger)
Bicos y qUE EL ANHO QUE VIENE SEAIS TODO LO QUE DESEEIS!!!
Como se suele decir año nuevo vida nueva. aunque más bien es lo que suelen pensar las personas que necesitan un cambio de aires...Pero en tu caso creo que el año nuevo comenzo antes.
Me alegra ver que te van bien las cosas o al menos las experiencias que estas viviendo. A por si no leistes mi email FELIZ AÑOOOO!!!!
POr aqui no hay muchas novedades, aunque sabrás tu más que yo, je,je,je,ej.
Pero al menos todos tus amigos de xuntanza seguimos hacia adelante que es lo importante, y esperando que nuestro amigo le vaya todo de P...madre. Y esperando hacer una xuntanza a su vuelta.
Un abrazo Luis
Gracias Luis, a xuntanza cada vez faise mási complicada pero creo que iso só a fai máis máxica.
Bom ano novo e a soñar, a soñar moito!
hoola susinho, como va eso.... en tierras moÇanbicanas, por aqui andamos ....no tan al sur aqui donde empezo todo un dia de septiemmbre 35!!!!!!........, te sigo, y te sigo con admiracion por tu trabajo, y por tus ganas de conocer tierras nuevas e intentar hacer algo en ese africa que a mi se me antoja imposible, ... pero hay que intentarlo, y ya veo,, y tu lo lees en este blog que hay gente que esta pendiente de ti...aun a km de distancia leyendo los deeeeeeensos relatos de tus andanzas ....un saludo desde este sur peninsular
Hola Suso:
Qué tal vai todo? Volves logo, non?
Para o mes chámote, a ver se xa estás polo país.
Un bico, e non te poñas triste, que seguro que se voltarás.
Silvia
CAminante no hay camino,
se hace camino al andar...
Viajera no hay destino ,
sino paradas que recordar....
He disfrutado de recuerdos, de revivir lo vivido (cuando de peque fuimos a Guinea; !cómo se anclan las cosas en la memoria vírgen de los/as infantes¡),de piasajes vistos, sonrisas recíprocas, colores varios matices efímeros. Pero todavía no soy capaz de describir su significado mientras lo vivía, lo pienso y lo recuerdo.
Habré visto las fotos unas 4 veces, y poco a poco me voy haciendo la idea de que era yo quién las hacía. Entonces voy tomando conciencia de mí, de esa realidad que forma parte de mí.
Si por algo así como 3 semanas las cosas andan así por estos entresijos, mis entresijos. Creo que me hago una idea de como puedes andar tú. Ánimo . Nos vemos a la vuelta.
Publicar un comentario